Hatırlarım galatasaray arsenal maçına galatasaray kadrosundan 3 tane ismi bile sayamayacak durumda olan ama cebinde abraham linconları ve kolayca shengen vizesi alabilecek saygınlığı olduğu için muazzez abacı, magazin yazarı aykut bilmemne falan gitmiş ve günlerce televizyonlarda yer bulmuşlardı. hepsi sanki galatasarayın her maçına gidermiş, her maçta çile çekermiş gibi üstlerinde sarı kırmızı formalarla tivoli meydanında gezip kendi reklamlarını yapmışlardı. yıllarca sami yenin ve deplasmanın çilesini çekmiş, gün gelmiş polisden cop yemiş, gün gelmiş sami yenin eski püskü koltuklarına çöküp chelseadan 5 yemenin üzüntüsü ile evine geç gitmiş insanlar ise televizyonları başında hayatlarının maçına bakmışlar ve orada olamamanın kahrını yaşamışlardı.

galatasarayın son 15 yıldaki büyük başarıları hem kitlesel olarak galatasaraya bir sempati hem de bir yönelme ve başarıyı tutma histerisi yarattı bhu ülkede. 14 sene sabırla şampiyonluğu bekleyip denizlili erolün golüne boncuk boncuk göz yaşı dökenlerin yerini maçın başlamasından 5 dakika sonra tribüne gelip son 10 dakikayı seyretmeden çıkan iyi gün dostları aldı. zaferler kazanıldıkça yeni açık altta bile yer bulunamazken iki mağlubiyetle kapalı tribün bile boşalmaya başladı. bir sezon önce şampiyonluk kutlamalarında omuzlarda taşınan kel kafalı adanalı oyuncu iki top kaybında yuhalanmaya başladı.

ve fetret devri başladı. yok artık öyle ilk yarı 4-5 gol atıp ikinci yarı gırgır makara tezahürat yapmalar. yok artık öyle sahada yarı tanrı yarı efsane oyuncular. harç bitti yapı paydos. artık sahada rakiblerinden bir adım geride her şeyi tırnakları ile kazıyarak ve herkesden biraz daha fazla çalışması gereken bir takım var.

artık tivoli meydanında atv habere canlı yayına çıkan şarkıcılar meydanda yok. artık devir her hafta tıngır mıngır tekerlekli sandalyesi ile mecidiyeköyün yokuşlarını tırmanıp saha etrafında şeref turu atıp her zamanki yerini alan amigo sezginin. artık devir samsun antep antalya maçlarını yaşayıp üstündeki sarı kırmızı formayı inatla çıkarmayanların. artık devir feldkamp fatih terim gibi efsane teknik direktörlerin değil devir sigi heldlerin devri. artık devir küme düşen zeytinburnundan 3 tane gol yediği halde takımını ayakta alkışlayıp atılan 7 golü selamlayanların devri. pazar günü ali sami yende başarılar gelir geçer diyenlerin devri. biz seni sevdik aslanım ama sen tutmamışsın acılarımızın çetelesini diyenlerin maçı.

maç saat 19.00 da. günlerden pazar, aylardan hüzün

“capon”

ASALETİN BİZE YETER!

ayaktakiler (soldan sağa): simovic ismail cüneyt (k) erhan semih raşit
oturanlar (soldan sağa) : ilyas uğur mirsad yusuf ahmet

KARLAR DÜŞERRR

                                                                                             Paolo Maldini   

İnansa da inanmasa da bu böyle. Belki büyük bir stadımız yok ama orası bizim mabedimiz, avrupanın deyimiyle cehennem.O cehennemin vazgeçilmez parçası da büyük taraftarımız.İşte muhteşem taraftarımız;